25/11/10

O Encontro Irmandiño celebrará a primeira xornada da IIIª Asemblea Nacional o 15 de xaneiro próximo.

[Versom galego AGAL] [Versión galego ILGA-RAG]


* Preme aquí para deixar os teus datos e participar.

Despois de valorar como moi positivo o dialogo aberto coa cidadanía no proceso asembleario comarcal e a nas concurridísimas conferencias-coloquio de X. M. Beiras por todo o País, o Encontro Irmandiño acordou fixar o día 15 de xaneiro para a primeira xornada da súa IIIª Asemblea Nacional.

A temática que se abordará abrangue dende a constitución legal do Encontro Irmandiño como organización política plena, coa conseguinte posta ao día dos Principios Organizativos e Estatutos, até a definición da súa relación co BNG.

Mais como tema central da IIIª AN o Encontro debaterá e acordará sobre a alternativa política con especial atención ao que atinxe a defender ao País do PP e á oposición ao ultraliberalismo no Reino de España, en Europa e no mundo.
Lograrmos un sistema económico medioambientalmente sostíbel que faga realidade o dereito a vivir e producir na nosa terra, unhas institucións galegas dignas de tal nome, unha sociedade solidaria interna e externamente e unha cultura republicana e laica serán sen dúbida o guieiro da IIIª Asemblea Nacional do Encontro Irmandiño.

O Encontro Irmandinho acordou fixar o dia 15 de janeiro para a primeira jornada da sua IIIª Assembleia Nacional.

[Versom galego AGAL] [Versión galego ILGA-RAG]


* Preme aqui para participar.

Depois de valorar como muito positivo o diálogo aberto com a cidadania no processo assemblear comarcal e a nas concorridíssimas conferências e bate-papos de Xosé Manuel Beiras por todo a naçom, o Encontro Irmandinho acordou fixar o dia 15 de janeiro para a primeira jornada da sua IIIª Assembleia Nacional.

A temática que se abordará abrange desde a constituiçom legal do Encontro Irmandinho como organizaçom política plena, com a conseguinte posta ao dia dos Princípios Organizativos e Estatutos, até a definiçom da sua relaçom com o BNG.

Aliás, como tema central da III AN o Encontro debaterá e acordará sobre a alternativa política com especial atençom ao que atinge a defender ao País do PP e à oposiçom ao ultraliberalismo no Reino da Espanha, na Europa e no mundo.

Alcançarmos um sistema económico medioambientalmente sustentável que faça realidade o direito a viver e produzir na nossa terra, umas instituições galegas dignas de tal nome, uma sociedade solidária interna e externamente e uma cultura republicana e laica serám sem dúvida o guieiro da IIIª Assembleia Nacional do Encontro Irmandinho.

22/11/10

L de liberdade?

* Raúl Asegurado Pérez
Con L de Liberdade?
O grupo municipal do partido popular d´A Coruña fixo unha moción no seu Concello solicitando o uso do topónimo de La Coruña con L de Liberdade! :D cando menos é inxenioso.
O L pódese usar de forma Lúcida ou coma unha Lousa que tente Lapidar de forma Letal unha Lingua á que se pretende Liquidar por entendela como un Lastre para os fins Liberais da construción do imaxianrium uniformizador colonial, nese caso, a Liberdade estaría de Loito.
Coma unha vangarda Lazarilla, o PP promúlgase defensor dun cego povo, vaia diagnose de partida. O povo cego, que non se decata da imposición do galego –nunha contorna que ningún estudo sociolingüístico respaldaría (e vaian vostedes a investigar por que falo da socioloxía de “dios” agora)- precisa da Liberación dos dereitos socavados por un estado de excepción que pretende o monolingüismo da cidadanía, impoñéndoo. O discurso é sen dúbida Limitado mais ten Lindes de proxección. O discurso constrúese en base a unha idea positiva Liberdade, aceitada comunmente, baleirada de contido e usándoa simplesmente como contrapunto doutra idea, a non imposición.
A Liberdade como non imposición daría como resultante a Libertinaxe social, cousa que desde o Liberalismo conservador non estaría moi ben visto, porque non é o mesmo a non imposición que a non dominación, antítese verdadeira da Liberdade. E iso imos tentar aclarar, que non é igual impor que dominar.
A imposición dunhas normas de xogo non é o mesmo que a dominación dunhas normas de xogo, as normas de xogo non dominan. A capacidade de dominar está na posibildade ou non de determinar as leis (neste caso, leis culturais), por tanto, nun estado democrático –que non coñezo- residiría na soberanía nacional, as leis non teñen esa potestade de dominar pero si deben ser impostas, que non quere dicir que non se poidan modificar. Modificáronse as leis no 36 co franquismo, o problema non eran as leis, senón en quen as ditaminaba, quen dominaba e quen era dominado, igual aconteceu no 78 até hoxe. Cando a lexislación cultural non é do gusto de quen pinta, entón entra en xogo a tradición político-cultural de cada quen, para tentar a súa modificación.
Eis a cuestión histórica da tradición cultural; a cultura galega é tradicionalmente unha cultura da paz, da convivencia e lamentablemente de submisión, non hai cabida na nosa historia cultural para o adxetivo de impositiva, colonial nin dominadora; cuestión que non acontece na historia cultural española, eis por isto, que na fase histórica cultural onde formalmente poderíamos falar dun intento de restitución cultural, os defensores da cultura española, na que tamén está integrada (historicamente) a tradición fascista, atribúelle á cultura galega atributos propios. A defensa da lingua galega non ten atributos fascistas, o combate contra a lingua galega historicamente si ten desde a cultura española atributos fascistas; nin paga a pena, por coñecidos, aprofundar moito neste tema, abonda con citar: séculos escuros e franquismo para situarnos.
Partido Popular e PSOE veñen da tradición cultural española, é entendíbel que desde as súas coordenandas sitúen a defensa idiomática nos eixes de imposición e agravio. É por tanto acaído dicer: ao César o que é do César. A Coruña é A Coruña, igual que Ourense é Ourense, que Fontiñas é Fontiñas, que Arteixo é Arteixo, etc… Tamén é certo que por seren como somos, aos defensores de La Coruña, de Orense, de Arteijo, de Fuentecitas, etc… nunca lles daremos atributos nin trato de “terroristas” como aconteceu por exemplo en Euskadi co ataque PP-PSOE ao diario Egunkaria (que tras pasar por prisión, trato de terroristas, torturas etc… tiveron que ser absoltos case un lustro despois). É dicer, aplicarán unha cultura fascista cando pretendan loitar pola uniformización cultural do Reino, e nós para eles seremos “terroristas” por atemorizar o estatus quo do dominante en territorio dominado, sería máis romántico o uso da terminoloxía romana de “bárbaros/as”.
De bárbaro a fascistas, seguiremos combatendo, iso si, eiquí, na Galiza, cunha cultura irmandiña, por tanto, fraterna, non por tal, menos combatente.

Milleiros de persoas berran en Santiago: ¡NON á privatización!


* Manifesto S.O.S. Sanidade Pública (aquí).
* O copago sanitario, de Vincenç Navarro (aquí).

13/11/10

Gañador*s do Iº concurso.


Despois da deliberación do xurado, os traballos gañadores do I concurso fotográfico, pictórico e literario do Encontro Irmandiño son os seguintes:

- Mellor texto -
Ergue o teu rodo, de Jorge.


Colhe o teu rodo
imos facer um focha
onde gardar os sonhos
para a volta do exilio labrego.

Pecha a túa casa
baixa as bandeiras
e colhe a maleta
rumbo as canarias.

Colhe o teu rodo
e pecha na casa
os sonhos e as bandeiras,
renuncia a sair as rúas lhas leiras.

Berra, que nom queres ser funcionário,
di-lhe, aos liberados que es liberto,
que nom precisas ser liberado.
Ergue o teu rodo e cava no horizonte
o novo amencer á longa noite.

Ergue o teu rodo.


- Mellor foto -
Unid@s conquistaremos a liberdade, de Irene.



- Mellor debuxo e mellor traballo -
C'est assez, languir en tutelle..., de Sonia.


Os traballos premiados, como estaba estipulado nas bases do concurso, serán publicados no vindeiro voceiro da mocidade irmandiña e a gañadora co mellor traballo recibirá unha bandeira estreleira. Ademais, os tres levarán unha reproducción do seu traballo asinada cos parabéns de Xosé Manuel Beiras.
Noraboa aos tres!